வாசக மறையுரை (ஏப்ரல் 13)

பாஸ்கா காலம் இரண்டாம் வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை

I திருத்தூதர் பணிகள் 4: 32-37

II யோவான் 3: 7-15

“தேவையில் உழல்வோர் எவரும் அவர்களுள் காணப்படவில்லை”

சிறுமியின் மருத்துவச் செலவுக்கு உதவிய கிராமத்து மக்கள்:

அமெரிக்காவிலுள்ள கிராமங்களில் வித்தியாசமானதொரு வழக்கமிருக்கின்றது. அது என்னவெனில், வீடுகளிலுள்ள குழந்தைகளை உற்சாகப்படுத்துவதற்காக அவர்களுடைய பெற்றோர் ஓர் ஆடு வளர்ப்பர். அவ்வாறு வளர்க்கப்படும் ஆட்டினைக் கோடைக்காலத்தில் ஏலம்விட்டு அதிலிருந்து கிடைக்கும் தொகையை வீட்டிலுள்ள குழந்தைகளுக்குக் கொடுப்பதுண்டு. ஒரு கிராமத்தில் கேத்தி என்றொரு பதினான்கு வயது ஏழைச்சிறுமி இருந்தாள். இவள் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாள். இவளது தாய் ஜேன் ஃபிஷர் எல்லாரையும்போன்று ஓர் ஆட்டை வளர்த்தார். கோடைக்காலம் வந்ததும் ஜேன் தன் மகளையும் தான் வளர்த்த ஆட்டையும் அழைத்துக்கொண்டு, ஆடுகள் ஏலம்விடப்படும் இடத்திற்குப்போனார். அங்குப் பலரும் தாங்கள் வளர்த்த ஆடுகளைக் கொண்டுவந்திருந்தனர்.

ஏலம்தொடங்கி, கேத்தியின் ஆடு ஏலத்திற்கு வந்தது. அப்பொழுது அந்தக்கிராமத்தின் தலைவர் எல்லாரும் முன்பாக வந்து, “கேத்தியைப் பற்றியும் அவரது குடும்பத்தைப்பற்றியும் நாம் நன்றாகவே அறிவோம். சிகிச்சைக்காகப் பணமின்றிச் சிரமப்படும் அவளுக்கு, அவளுடைய ஆட்டினை நல்லதொகைக்கு ஏலமெடுத்து உதவலாம்” என்றார். இதற்குப் பிறகு கேத்தியின் ஆடு ஏலம்விடப்பட்டது. வழக்காக இரண்டாயிரம் டாலருக்கு ஏலம்போகும் ஆடு ஐயாயிரம் டாலருக்குப்போனது. அந்த ஆட்டினை ஏலத்துக்கு எடுத்தவர், ஏலத் தொகையைக் கேத்தியிடம் கொடுத்துவிட்டு, மீண்டுமாக அதை ஏலத்திற்கு விட்டார். இந்தமுறை அதை ஏலத்திற்கு வாங்கியவர் முன்னவரைப்போன்று ஏலத்தொகையைக் கேத்தியிடம் கொடுத்துவிட்டு மீண்டுமாக அதை ஏலத்திற்கு விட்டார். இவ்வாறு கேத்தியின் ஆடு முப்பத்தாறு முறை ஏலத்திற்கு விடப்பட்டு, எட்டு இலட்சம் டாலரை ஈட்டித்தந்தது. அது கேத்தியின் சிகிச்சைக்குப் பேருதவியாக இருந்தது.

ஆம், புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்த கேத்திக்கு உதவ, அவரது கிராமத்து மக்கள் மனமுவந்து உதவியது பாராட்டிற்குரியது. இன்றைய முதல்வாசகத்தில், “தேவையில் உழல்வோர் எவரும் அவர்களுள் காணப்படவில்லை” என்று வாசிக்கின்றோம். அதைக்குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

திருவிவிலியப் பின்னணி:

தொடக்கக்காலக் கிறிஸ்தவர்கள் ஆண்டவர்மீதுகொண்ட நம்பிக்கைக்கு எப்படி மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாய் விளங்கினார் என்பதை எடுத்துக்கூறும் இன்றைய முதல்வாசகம், அவர்கள் ஒரே உள்ளமும் ஒரே உயிருமாய் இருந்தனர் என்றும், எல்லாம் அவர்களுக்குப் பொதுவாய் இருந்தது என்றும், தேவையில் உழல்வோர் எவரும் அவர்களுள் காணப்படவில்லை என்றும் கூறுகிறது.

தொடக்கக்காலக் கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்க்கைக்கு அவர்கள், “நீங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் செலுத்தும் அன்பிலிருந்து நீங்கள் என் சீடர்கள் என்பதை எல்லாரும் அறிந்துகொள்வர்” (யோவா 13: 35) என்ற இயேசுவின் வார்த்தை அடிப்படையாக இருந்தது என்று உறுதியாகச்சொல்லலாம். நாம் இயேசுவின் சீடர்கள் என்பதை எப்படி நிரூபிக்கப்போகிறோம்?

சிந்தனைக்கு:

 நம்பிக்கை செயல்வடிவம் பெறவில்லை எனில், அது தன்னிலே உயிரற்றது (யாக் 2: 17).

 இயேசுவை அன்புசெய்வோர் அவரது கட்டளையைக் கடைப்பிடிப்பர் (யோவா 14: 15).

 நாம் செய்யும் நற்செயல்களைக் கண்டு, மக்கள் நம் விண்ணகத் தந்தையைப் போற்றிப்புகழட்டும் (மத் 5: 16).

ஆன்றோர் வாக்கு:

‘பகிர்வதும் கொடுப்பதுமே கடவுளின் வழிகள்’ என்கிறது ஒரு பழமொழி. எனவே, நாம் நம்மிடம் இருப்பதைப் பிறரோடு பகிர்ந்துவாழ்ந்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.