மார்ச் 5 : நற்செய்தி வாசகம்

இவன்தான் சொத்துக்கு உரியவன்; வாருங்கள், நாம் இவனைக் கொன்றுபோடுவோம்.

மத்தேயு எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 21: 33-43, 45-46

அக்காலத்தில்

இயேசு தலைமைக் குருக்களையும் மக்களின் மூப்பர்களையும் நோக்கிக் கூறியது: “மேலும் ஓர் உவமையைக் கேளுங்கள்; நிலக்கிழார் ஒருவர் ஒரு திராட்சைத் தோட்டம் போட்டு, சுற்றிலும் வேலி அடைத்து அதில் பிழிவுக் குழி வெட்டி ஒரு காவல் மாடமும் கட்டினார்; பின்பு தோட்டத் தொழிலாளர்களிடம் அதைக் குத்தகைக்கு விட்டுவிட்டு நெடும் பயணம் மேற்கொண்டார்.

பழம் பறிக்கும் காலம் நெருங்கி வந்தபோது அவர் தமக்குச் சேர வேண்டிய பழங்களைப் பெற்று வரும்படி தம் பணியாளர்களை அத்தோட்டத் தொழிலாளர்களிடம் அனுப்பினார். தோட்டத் தொழிலாளர்களோ அவருடைய பணியாளர்களைப் பிடித்து, ஒருவரை நையப் புடைத்தார்கள்; ஒருவரைக் கொலை செய்தார்கள்; ஒருவரைக் கல்லால் எறிந்தார்கள். மீண்டும் அவர் முதலில் அனுப்பியவர்களைவிட மிகுதியான வேறு சில பணியாளர்களை அனுப்பினார். அவர்களுக்கும் அப்படியே அவர்கள் செய்தார்கள். தம் மகனை மதிப்பார்கள் என்று அவர் நினைத்துக்கொண்டு அவரை இறுதியாக அவர்களிடம் அனுப்பினார்.

அம்மகனைக் கண்டபோது தோட்டத் தொழிலாளர்கள், ‘இவன்தான் சொத்துக்கு உரியவன்; வாருங்கள், நாம் இவனைக் கொன்றுபோடுவோம்; அப்போது இவன் சொத்து நமக்குக் கிடைக்கும்’ என்று தங்களிடையே பேசிக்கொண்டார்கள். பின்பு அவர்கள் அவரைப் பிடித்து, திராட்சைத் தோட்டத்திற்கு வெளியே தள்ளிக் கொன்றுபோட்டார்கள். எனவே, திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் வரும்போது அத்தொழிலாளர்களை என்ன செய்வார்?” என இயேசு கேட்டார்.

அவர்கள் அவரிடம், “அத்தீயோரை ஈவிரக்கமின்றி ஒழித்து விடுவார்; உரிய காலத்தில் தமக்குச் சேர வேண்டிய பங்கைக் கொடுக்க முன்வரும் வேறு தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு அத்திராட்சைத் தோட்டத்தைக் குத்தகைக்கு விடுவார்” என்றார்கள். இயேசு அவர்களிடம், “ ‘கட்டுவோர் புறக்கணித்த கல்லே கட்டடத்துக்கு மூலைக்கல் ஆயிற்று. ஆண்டவரால் இது நிகழ்ந்துள்ளது; நம் கண்களுக்கு இது வியப்பாயிற்று!’ என்று நீங்கள் மறைநூலில் ஒருபோதும் வாசித்தது இல்லையா? எனவே உங்களிடமிருந்து இறையாட்சி அகற்றப்படும்; அவ்வாட்சிக்கு ஏற்ற முறையில் செயல்படும் ஒரு மக்களினத்தார் அதற்கு உட்படுவர் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.”

தலைமைக் குருக்களும் பரிசேயரும் அவருடைய உவமைகளைக் கேட்ட போது, தங்களைக் குறித்தே அவர் கூறினார் என்று உணர்ந்துகொண்டனர். அவர்கள் அவரைப் பிடிக்க வழிதேடியும் மக்கள் கூட்டத்தினர் அவரை இறைவாக்கினர் என்று கருதியதால் அவர்களுக்கு அஞ்சினார்கள்.

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

————————————————

I தொடக்க நூல் 37: 3-4, 12-13a, 17b-28

II மத்தேயு 21: 33-43, 45-46

புறக்கணிக்கப்பட்ட கல் மூலைக்கலாயிற்று

புறக்கணிக்கப்பட்ட அருள்பணியாளர்:

“Encyclopedia of Illustrations” என்ற நூலில் இடம்பெறும் நிகழ்வு இது. அருள்பணியாளர் ஒருவர் இருந்தார். இவர் ஒரு பங்கில் பங்குப்பணியாளராகப் பணியாற்றி வந்தார். இவர் மறையுரையை நன்றாகத் தயாரித்து வழங்கியபோதும்கூட பங்கு மக்கள், ‘என்ன இவர் மறையுரை ஆற்றுகின்றார்; இவருக்குச் சரியாகவே மறையுரை ஆற்றத் தெரியவில்லை’ என்று இவரைப் புறக்கணித்தார்கள்.

இவருக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, ‘இறைவார்த்தை ஒளியில் நன்றாகத்தானே மறையுரை ஆற்றுகின்றேன். பிறகு எதற்கு மக்கள் என்னுடைய மறையுரைகளைப் புறக்கணிக்கின்றார்கள்’ என்று புலம்பினார். ஒருநாள் இவர் அருகிலிருந்த ஒரு பூங்காவிற்குச் சென்று, தனியாக அமர்ந்துகொண்டு இது குறித்துச் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கும்பொழுது, ஒரு கிழிந்த ஆங்கில நாளிதழ் இவர்மீது வந்து விழுந்தது. அதை இவர் பார்த்தபொழுது, “No Man is ever fully accepted until he has, first of all, been utterly rejected” என்ற வார்த்தைகள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. உடனே இவர், ‘நான் இப்பொழுது புறக்கணிக்கப்படுவதுகூட, பின்னாளில் எல்லாராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதற்கான ஒரு தொடக்கம்தான்’ என நினைத்துக்கொண்டு, நம்பிக்கையோடு திரும்பிவந்து, இறைவனிடம் மிக உருக்கமாக வேண்டிக்கொண்டு மறையுரை ஆற்றத்தொடங்கினார். நாள்கள் மெல்ல உருண்டோடின. இப்பொழுது இவருடைய பங்குமக்கள் இவரது மறையுரை வெகுவாகப் பாராட்டினார். மட்டுமல்லாமல், இவரது மறையுரைக் கேட்பதற்காகவே பலரும் பல இடங்களிலிருந்தும் வந்தார்கள்.

ஆம், யாருக்கு மறையுரை தெரியவில்லை என்று மக்கள் புறக்கணித்தார்களோ, அவருடைய மறையுரையைக் கேட்க, பலரும் பல இடங்களிலிருந்து வந்தது, இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு சொல்லும், “கட்டுவோர் புறக்கணித்த கல்லே கட்டடத்திற்கு மூலைக்கல் ஆயிற்று” என்ற வார்த்தைகளை மெய்ப்பிப்பதாக இருக்கின்றது. அதைக்குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

திருவிவிலியப் பின்னணி:

நற்செய்தியில் இயேசு கொடிய குத்தகைக்காரர் உவமையைச் சொல்லிவிட்டுச் சொல்லும் வார்த்தைகள்தான், “கட்டுவோர் புறக்கணித்த கல்லே கட்டடத்துக்கு மூலைக்கல் ஆயிற்று” என்பதாகும். இயேசுவைத் தலைமைக்குருக்களும் மக்களின் மூப்பர்களும் புறக்கணித்தார்கள், ஏன் கொலைகூடச் செய்தார்கள்; ஆனால், அவர்கள் எதிரிபாராத வகையில் இயேசு உயிர்த்தெழுந்து, தவிர்க்க முடியாதவரானார். முதல்வாசத்தில் யோசேப்பை அவருடைய சகோதரர்கள், அவர்மீதுகொண்ட பொறாமையினால் இஸ்மயேலருக்கு விற்கின்றனர்; ஆனால், கடவுள் யோசேப்பை மன்னருக்கு அடுத்த நிலைக்கு உயர்த்தி, யார் தன்னைப் புறக்கணித்தார்களோ அல்லது கொல்லத் துணிந்தார்களோ அவர்களுக்கே பஞ்சக்காலத்தில் உதவும்படி செய்கின்றார். இவ்வாறு இயேசுவும் யோசேப்பும் எவரால் புறக்கணிக்கப்பட்டார்களோ, அவர்களால் தவிர்க்க முடியாதவர்கள் ஆனார்கள். எனவே, நாம் மற்றவர்களால் புறக்கணிக்கப்படும்பொழுது மனந்தளராமல் உறுதியாய் இருப்போம்.

சிந்தனைக்கு:

 புறக்கணிக்கப்பட்டதன் வலியை உணர்ந்த யாரும், மற்றவரைப் புறக்கணிக்கமாட்டார்.

 புறக்கணிக்கப்படுவதெல்லாம் உயர்த்தப்படுவதற்கே!

 பகைமை சண்டைகளை எழுப்பும். அன்பு மன்னித்து மறக்கும் (நீமொ 10: 12)

ஆன்றோர் வாக்கு:

‘புறக்கணிப்பின் மறுபக்கம் வெற்றி மறைந்திருகின்றது’ என்பார் டோனி ரோப்பின்ஸ் என்ற அறிஞர். எனவே, நாம் புறக்கணிக்கப்படும்போது, வருத்தமடையாமல், இயேசுவைப் போன்று இலக்கை நோக்கி நடந்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்.