மார்ச் 6 : நற்செய்தி வாசகம்

உன் தம்பி இவன் இறந்துபோயிருந்தான்; மீண்டும் உயிர்பெற்றுள்ளான்.

லூக்கா எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 15: 1-3, 11-32

அக்காலத்தில்

வரிதண்டுவோர், பாவிகள் யாவரும் இயேசு சொல்வதைக் கேட்க அவரிடம் நெருங்கி வந்தனர். பரிசேயரும், மறைநூல் அறிஞரும், “இவர் பாவிகளை வரவேற்று அவர்களோடு உணவருந்துகிறாரே” என்று முணுமுணுத்தனர். அப்போது அவர் அவர்களுக்கு இந்த உவமையைச் சொன்னார்:

“ஒருவருக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுள் இளையவர் தந்தையை நோக்கி, ‘அப்பா, சொத்தில் எனக்கு உரிய பங்கைத் தாரும்’ என்றார். அவர் சொத்தை அவர்களுக்குப் பகிர்ந்து அளித்தார். சில நாள்களுக்குள் இளைய மகன் எல்லாவற்றையும் திரட்டிக்கொண்டு, தொலைநாட்டிற்கு நெடும் பயணம் மேற்கொண்டார்; அங்குத் தாறுமாறாக வாழ்ந்து தம் சொத்தையும் பாழாக்கினார். அனைத்தையும் அவர் செலவழித்தார்.

பின்பு அந்த நாடு முழுவதும் கொடிய பஞ்சம் ஏற்பட்டது. அப்பொழுது அவர் வறுமையில் வாடினார்; எனவே அந்நாட்டுக் குடிமக்களுள் ஒருவரிடம் அண்டிப் பிழைக்கச் சென்றார். அவர் அவரைப் பன்றி மேய்க்கத் தம் வயல்களுக்கு அனுப்பினார். அவர் பன்றிகள் தின்னும் நெற்றுகளால் தம் வயிற்றை நிரப்ப விரும்பினார். ஆனால் அதைக்கூட அவருக்குக் கொடுப்பார் இல்லை.

அவர் அறிவு தெளிந்தவராய், ‘என் தந்தையின் கூலியாள்களுக்குத் தேவைக்கு மிகுதியான உணவு இருக்க, நான் இங்குப் பசியால் சாகிறேனே! நான் புறப்பட்டு என் தந்தையிடம் போய், அப்பா, கடவுளுக்கும் உமக்கும் எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்; இனிமேல் நான் உம்முடைய மகன் எனப்படத் தகுதியற்றவன்; உம்முடைய கூலியாள்களுள் ஒருவனாக என்னை வைத்துக்கொள்ளும் என்பேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டார். உடனே அவர் புறப்பட்டுத் தம் தந்தையிடம் வந்தார்.

தொலையில் வந்துகொண்டிருந்தபோதே அவர் தந்தை அவரைக் கண்டு, பரிவு கொண்டு, ஓடிப்போய் அவரைக் கட்டித் தழுவி முத்தமிட்டார். மகனோ அவரிடம், ‘அப்பா, கடவுளுக்கும் உமக்கும் எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்; இனிமேல் நான் உம்முடைய மகன் எனப்படத் தகுதியற்றவன்’ என்றார்.

தந்தை தம் பணியாளரை நோக்கி, ‘முதல் தரமான ஆடையைக் கொண்டுவந்து இவனுக்கு உடுத்துங்கள்; இவனுடைய கைக்கு மோதிரமும் காலுக்கு மிதியடியும் அணிவியுங்கள்; கொழுத்த கன்றைக் கொண்டுவந்து அடியுங்கள்; நாம் மகிழ்ந்து விருந்துகொண்டாடுவோம். ஏனெனில் என் மகன் இவன் இறந்துபோயிருந்தான்; மீண்டும் உயிர்பெற்று வந்துள்ளான். காணாமற் போயிருந்தான்; மீண்டும் கிடைத்துள்ளான்’ என்றார். அவர்கள் மகிழ்ந்து விருந்து கொண்டாடத் தொடங்கினார்கள்.

அப்போது மூத்த மகன் வயலில் இருந்தார். அவர் திரும்பி வீட்டை நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்தபோது, ஆடல் பாடல்களைக் கேட்டு, ஊழியர்களுள் ஒருவரை வரவழைத்து, ‘இதெல்லாம் என்ன?’ என்று வினவினார். அதற்கு ஊழியர் அவரிடம், ‘உம் தம்பி வந்திருக்கிறார். அவர் தம்மிடம் நலமாகத் திரும்பி வந்திருப்பதால் உம் தந்தை கொழுத்த கன்றை அடித்திருக்கிறார்’ என்றார். அவர் சினமுற்று உள்ளே போக விருப்பம் இல்லாதிருந்தார். உடனே அவருடைய தந்தை வெளியே வந்து, அவரை உள்ளே வருமாறு கெஞ்சிக் கேட்டார். அதற்கு அவர் தந்தையிடம், ‘பாரும், இத்தனை ஆண்டுகளாக நான் அடிமைபோன்று உமக்கு வேலை செய்து வருகிறேன். உம் கட்டளைகளை ஒருபோதும் மீறியதில்லை. ஆயினும், என் நண்பரோடு நான் மகிழ்ந்து கொண்டாட ஓர் ஆட்டுக் குட்டியைக்கூட என்றுமே நீர் தந்ததில்லை. ஆனால் விலைமகளிரோடு சேர்ந்து உம் சொத்துக்களையெல்லாம் அழித்துவிட்ட இந்த உம் மகன் திரும்பி வந்தவுடனே, இவனுக்காகக் கொழுத்த கன்றை அடித்திருக்கிறீரே!’ என்றார்.

அதற்குத் தந்தை, ‘மகனே, நீ எப்போதும் என்னுடன் இருக்கிறாய்; என்னுடையதெல்லாம் உன்னுடையதே. இப்போது நாம் மகிழ்ந்து கொண்டாடி இன்புற வேண்டும். ஏனெனில் உன் தம்பி இவன் இறந்து போயிருந்தான்; மீண்டும் உயிர்பெற்றுள்ளான். காணாமற் போயிருந்தான்; மீண்டும் கிடைத்துள்ளான்’ என்றார்.”

ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு.

——————————————-

I மீக்கா 7: 14-15, 18-20

II லூக்கா 15: 1-3, 11-32

“தீச்செயலை மன்னிக்கும் ஆண்டவர்”

நான் உங்களை மன்னிப்பேன்:

பிரான்ஸ் நாட்டை ஆண்ட பதினாறாம் லூயிஸின் மகன் லூயிஸ் பெர்டினான்ட் (1729-1765). இவர் சிலகாலத்திற்குச் சிறைத்தண்டனையை அனுபவிக்கவேண்டியிருந்தது. அப்பொழுது சிறை அதிகாரி இவர் மன்னருடைய மகன் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகப் பலவாறாகச் சித்திரவதை செய்தார்.

ஒருநாள் இந்தச் சிறை அதிகாரி லூயிஸ் பெர்டினான்டிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்பொழுது, “நீ சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பிறகு, உன் தந்தைக்குப் பின் இந்நாட்டின் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்கும்பட்சத்தில், என்னைத் தூக்கில் போடுவாய்தானே!” என்றார். அதற்கு லூயிஸ் பெர்டினான்ட் சிரித்துக்கொண்டே, “நீங்கள் என்னைப் பலவாறாகச் சித்திரவதை செய்தததற்காக உங்களைத் தூக்கில் போடமாட்டேன்; மாறாக நான் உங்களை மனதார மன்னிப்பேன்” என்றார். லூயிஸ் பெர்டினான்டிடமிருந்து இப்படியொரு பதிலைச் சிறிதும் எதிர்பார்த்திராத சிறை அதிகாரி அவரைச் சித்திரவதை செய்வதே இல்லை.

ஆம், பிரான்ஸ் நாட்டு மன்னர் பதினாறாம் லூயிஸின் மகன் லூயிஸ் பெர்டினான்ட் தன்னைப் பலவாறாகச் சித்திரவதை செய்த சிறை அதிகாரியை மனதார மன்னித்தார். இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, ஆண்டவர் நம் தீச்செயலை மன்னித்து, நம்மீது பேரன்பும் இரக்கமும் கொள்கின்றார் என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. அதைக் குறித்து நாம் சிந்திப்போம்.

திருவிவிலியப் பின்னணி:

இறைவாக்கினர் மீக்கா நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய வாசகத்தில், “நீர் தீச்செயலை மன்னிக்கின்றீர்” என்றும், “அவர் பேரன்பு கூர்வதில் விருப்பமுடையவர்; அவர் நம்மீது இரக்கம் காட்டுவார்” என்றும் வாசிக்கின்றோம். இறைவாக்கினர் மீக்கா ஆண்டவரைப் பற்றிக் குறிப்பபிடும் இவ்வார்த்தைகளுக்கு அப்படியே அர்த்தம் தருவதாய் இருக்கின்றது இன்றைய நற்செய்தி வாசகம்.

நற்செய்தி வாசகத்தில் ஆண்டவர் இயேசு ஊதாரி மைந்தன் உவமையைச் சொல்கின்றரர். இந்த உவமையில் வரும் இளைய மகன் தந்தையிடமிருந்து, சொத்தில் தனது பங்கைப் பிரித்து வாங்கிக்கொண்டு, தொலைநாட்டிற்குச் சென்று தாறுமாறான வாழ்க்கையை வாழ்கின்றான். பின்னர் அவன் தன் தவற்றை உணர்ந்து திருந்தி வருகின்றபொழுது, அவனது தந்தை அவனை மனதார மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்கின்றார். அவன் தாறுமாறான வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவிட்டான் என்பதற்காக அவனது தந்தை அவனைத் தண்டிக்கவில்லை; மாறாக அவர் அவனை மன்னிக்கின்றார். ஆண்டவராகிய கடவுள் நம் குற்றங்களை தம் மனத்தில் கொண்டிருக்காமல், மன்னித்து பேரன்பும் இரக்கமும் காட்டுகின்றவர். அத்தகைய கடவுளின் பேரன்பை உணர்ந்து வாழ்வதே சிறந்தது!

சிந்தனைக்கு:

 கடவுள் நம் குற்றங்களைத் மனத்தில் கொண்டிருந்தால், யாரும் அவர் முன் நிலைத்து நிற்க முடியாது (திபா 130: 3)

 கடவுள் நம்மைக் கிறிஸ்து வழியாக மன்னித்ததுபோல, நாமும் ஒருவர் மற்றவரை மன்னிப்போம் (எபே 4: 32).

 கடவுளின் மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொண்ட நாம், மனம்மாறி அவரது அன்புமக்களாக வாழ முயற்சி செய்வோம்.

இறைவாக்கு:

‘ஆண்டவர் இரக்கமும் பரிவும் உள்ள இறைவன்; சினம்கொள்ளத் தயங்குபவர்; பேரன்புமிக்கவர்’’ (விப 34: 6) என்கிறது இறைவார்த்தை. எனவே, நாம் பேரன்புமிக்க கடவுளின் மன்னிப்பை உணர்ந்தவர்களாய் நடந்து, இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம்